ارائه مدل مفهومی ادغام ChatGPT در فرایند یاددهی یادگیری مدارس

ظهور مدل های زبانی بزرگ (LLMs) و در راس آن ها ChatGPT، پارادایم های سنتی آموزش در مدارس را با چالش ها و فرصت های بی سابقه ای مواجه کرده است. هدف از این مقاله، ارائه یک مدل مفهومی برای ادغام هوشمندانه و هدفمند ChatGPT در فرایند یاددهی-یادگیری است که فراتر از رویکردهای جایگزین محور، بر تقویت تعامل میان فردی و تفکر انتقادی متمرکز باشد. در این پژوهش با بررسی ادبیات نظری اخیر در حوزه تکنولوژی آموزشی، نشان داده شده است که هوش مصنوعی نه به عنوان یک ابزار اتوماسیون صرف، بلکه به عنوان یک “تسهیل گر شناختی” می تواند نقش موثری در شخصی سازی آموزش، کاهش بار شناختی معلمان و افزایش درگیری فعال دانش آموزان ایفا کند. این مقاله با اتخاذ رویکردی تحلیلی، ضرورت بازنگری در طراحی آموزشی (Instructional Design) را گوشزد کرده و پیشنهاد می دهد که گذار از آموزش های مبتنی بر حافظه به سوی یادگیری مبتنی بر حل مسئله و پرسش گری فعال، کلید موفقیت در عصر هوش مصنوعی است. با این حال، استفاده از این فناوری بدون تدوین پروتکل های اخلاقی و سواد هوش مصنوعی، مخاطراتی همچون زوال تفکر مستقل را به همراه دارد. در این مدل مفهومی، نقش معلم از انتقال دهنده دانش به “طراح یادگیری” و “راهبر هوشمند” تغییر می یابد. یافته ها نشان می دهند که یکپارچه سازی موفق، نیازمند یک اکوسیستم آموزشی است که در آن زیرساخت های فناورانه، آمادگی معلمان و اصلاحات ارزیابی تحصیلی در هماهنگی کامل با هم قرار دارند تا بتوانند پتانسیل های یادگیری عمیق را در محیط مدرسه محقق سازند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، فرایند یاددهی-یادگیری ، مدل مفهومی ، سواد دیجیتال ، تکنولوژی آموزشی