نقش ارزشیابی توصیفی در کاهش اضطراب و افزایش یادگیری دانش آموزان

ارزشیابی توصیفی به عنوان یکی از رویکردهای نوین در نظام آموزشی، با هدف بهبود کیفیت یادگیری و کاهش پیامدهای منفی ارزشیابی های کمی و نمره محور طراحی شده است. در این رویکرد، به جای تمرکز صرف بر نمره، عملکرد دانش آموزان به صورت کیفی و توصیفی بررسی شده و بازخوردهای سازنده برای بهبود یادگیری ارائه می شود. پژوهش های تربیتی نشان می دهند که ارزشیابی مبتنی بر بازخورد می تواند نقش مهمی در کاهش اضطراب امتحان و افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان داشته باشد (Black & Wiliam, ۱۹۹۸).در نظام های آموزشی سنتی، تاکید بیش از حد بر نمره و آزمون های پایانی، اغلب موجب افزایش اضطراب، کاهش اعتماد به نفس و یادگیری سطحی در دانش آموزان می شود. در مقابل، ارزشیابی توصیفی با تاکید بر فرآیند یادگیری، تلاش می کند فضای امن تری برای رشد دانش آموز فراهم کند و او را از ترس شکست در امتحان دور سازد.مطالعات نشان داده اند که ارائه بازخوردهای مستمر و سازنده، به دانش آموز کمک می کند نقاط ضعف و قوت خود را بهتر بشناسد و در مسیر بهبود یادگیری گام بردارد (Brookhart, ۲۰۱۷). همچنین تحقیقات داخلی نیز بیانگر آن است که اجرای ارزشیابی توصیفی در مدارس ابتدایی ایران، موجب کاهش اضطراب امتحان و افزایش مشارکت دانش آموزان در فعالیت های کلاسی شده است (احمدی، ۱۳۹۹).

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، اضطراب امتحان ، یادگیری ، بازخورد ، آموزش ابتدایی