بررسی نقش «اشتباه کردن هدفمند» در یادگیری عمیق دانش آموزان ابتدایی و تغییر نگرش آنان نسبت به شکست تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش «اشتباه کردن هدفمند» به عنوان یک راهبرد آموزشی در ارتقای یادگیری عمیق و تغییر نگرش دانش آموزان دوره ابتدایی نسبت به شکست تحصیلی انجام شده است. اشتباه کردن هدفمند رویکردی است که در آن معلم یا دانش آموز به صورت آگاهانه و برنامه ریزی شده خطاهایی را در فرایند یاددهی-یادگیری ایجاد می کند تا از طریق کشف، تحلیل و اصلاح آن ها، فهم عمیق تری از مفاهیم حاصل شود. چارچوب نظری این پژوهش بر پایه نظریه های یادگیری سازنده گرا، رویکرد ذهنیت رشد (Dweck, ۲۰۰۶)، و نظریه خطاپردازی (Error-Based Learning) استوار است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با مرور منابع نظری و پژوهشی معتبر، سازوکارهای اثربخشی این رویکرد را در سه حوزه شناختی، عاطفی و انگیزشی بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری اشتباه هدفمند در کلاس درس، نه تنها موجب تقویت تفکر انتقادی و پردازش عمیق اطلاعات می شود، بلکه نگرش دانش آموزان را از «شکست به عنوان پایان» به «شکست به عنوان آغاز یادگیری» تغییر می دهد. پیشنهادهای کاربردی برای معلمان دوره ابتدایی در زمینه طراحی و اجرای این رویکرد ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

اشتباه هدفمند ، یادگیری عمیق ، شکست تحصیلی ، ذهنیت رشد ، دوره ابتدایی ، تفکر انتقادی ، خطاپردازی