تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان ابتدایی

آموزش مهارت های زندگی یکی از رویکردهای مهم در نظام آموزشی نوین است که با هدف توانمندسازی دانش آموزان در مواجهه با چالش های روزمره و بهبود رفتارهای فردی و اجتماعی آنان طراحی شده است. مهارت های زندگی شامل مهارت هایی مانند خودآگاهی، مدیریت هیجان، حل مسئله، تصمیم گیری، ارتباط موثر و همدلی است که نقش مهمی در شکل گیری رفتارهای سالم در کودکان دارد. پژوهش های بین المللی نشان می دهند که آموزش این مهارت ها می تواند به طور قابل توجهی مشکلات رفتاری دانش آموزان را کاهش دهد (WHO, ۱۹۹۷).در دوره ابتدایی که شخصیت و الگوهای رفتاری دانش آموزان در حال شکل گیری است، آموزش مهارت های زندگی اهمیت ویژه ای دارد. این آموزش ها به دانش آموزان کمک می کند تا هیجانات خود را بهتر مدیریت کنند، روابط اجتماعی سالم تری برقرار نمایند و در مواجهه با موقعیت های دشوار، رفتارهای سازگارانه تری نشان دهند.مطالعات نشان داده اند که برنامه های آموزش مهارت های زندگی در مدارس، موجب کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، افزایش سازگاری اجتماعی و بهبود تعاملات کلاسی می شود (Botvin & Griffin, ۲۰۰۴). همچنین تحقیقات داخلی نیز تایید می کند که اجرای این برنامه ها در مدارس ابتدایی ایران، تاثیر مثبتی بر کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان داشته است (احمدی، ۱۳۹۸).این مقاله با روش توصیفی–تحلیلی و بر اساس مرور منابع معتبر داخلی و خارجی، به بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان ابتدایی می پردازد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، مشکلات رفتاری ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش پیشگیرانه ، رفتار اجتماعی