رشد شخصی دانش آموزان از طریق مکانیسم های آینده نگر

تفکر آینده نگر به عنوان یک سازه شناختی و فراتشخیصی، مجموعه ای از مهارت های سطح بالا را در بر می گیرد که زیربنای انطباق پذیری و موفقیت دانش آموزان در مواجهه با عدم قطعیت های فراروی را تشکیل می دهند. مولفه های بنیادین این پارادایم تفکر، شامل تقویت مهارت های حل مسئله و توانایی تحلیل داده بنیان است که به یادگیرنده اجازه می دهد با واکاوی سناریوهای محتمل، پیش بینی پیامدها و ارزیابی گزینه های مختلف، به اتخاذ تصمیمات بهینه در بافت های پیچیده بپردازد. علاوه بر این، ارتقای مهارت های ارتباطی و بازسازی حافظه جمعی، پیوندی میان تجارب زیسته گذشته و آرمان های خود برقرار کرده و به دانش آموزان کمک می کند تا در قالب تعاملات سازنده، به درکی موثر از اهداف مشترک دست یابند.

کلیدواژه ها:

رشد شخصی ، تفکر آینده نگر ، دانش آموزان ، مکانیسم