بررسی اثربخشی نوروفیدبک بر نشانگان خلقی برانگیختگی مادران دارای فرزند با معلولیت

معلولیت فرزند به عنوان یک چالش عمده خانوادگی، می تواند تاثیرات عمیقی بر سلامت روان مادران بگذارد و منجر به بروز نشانگان خلقی برانگیختگی شود. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی نوروفیدبک بر نشانگان خلقی برانگیختگی مادران دارای فرزند با معلولیت انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود و جامعه آماری آن را کلیه مادران دارای فرزند معلول تحت پوشش سازمان بهزیستی در منطقه ۱ و ۲ شهر مشهد به تعداد ۳۰۰ نفر در سال ۱۴۰۳ تشکیل داد که از این بین، نمونه ای به حجم ۳۰ نفر (برای هر گروه ۱۵ نفر)، به روش نمونه گیری هدفمند و بر اساس ملاک های ورود و خروج، انتخاب و به شکل تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. سپس گروه آزمایش در طی ۳۰ جلسه و در طول ۱۰ هفته و هفته ای ۳ جلسه ۴۰ دقیقه ای مورد درمان نوروفیدبک قرار گرفتند و گروه کنترل آموزشی را دریافت نکردند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه نشانگان خلقی ممفیس، پیزا، پاریس و سان دیه گو خلیلی و همکاران (۱۳۹۷) بود. در جهت آزمون فرضیات، داده ها با استفاده از ضریب تحلیل کوواریانس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. ضمنا تمام مراحل توصیف و ترکیب و آزمون فرضیات با استفاده از بسته نرم افزاری ۲۲ SPSS انجام شد. یافته ها نشان داد که مداخله نوروفیدبک بر نشانگان خلقی برانگیختگی مادران دارای فرزند با معلولیت موثر است و ۴/۸۳ درصد از واریانس نمرات پس آزمون نشانگان خلقی برانگیختگی مادران دارای فرزند با معلولیت توسط مداخله نوروفیدبک تبیین می شود. لذا با توجه به نتیجه به دست آمده، پیشنهاد می شود مراکز مشاوره دولتی و خصوصی، به ویژه مراکز مشاوره خانواده و مراکز توان بخشی مربوط به معلولیت، از نوروفیدبک به عنوان یک مداخله مکمل و اصلی در کنار روان درمانی های مرسوم برای والدین کودکان با معلولیت استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

مداخله نوروفیدبک ، نشانگان خلقی برانگیختگی ، معلولیت