تاب آوری و مدیریت بحران با استفاده از فناوری های نوین: رویکردی نوپدید در توسعه اکوسیستم نوآوری

در عصر تحولات پرشتاب و افزایش ریسک های چندبعدی، تاب آوری به عنوان یک قابلیت حیاتی در مدیریت بحران مطرح شده است. این پژوهش با هدف تبیین نقش تحول آفرین فناوری های نوین در تقویت تاب آوری سیستم های مدیریت بحران و ترسیم ارتباط آن با توسعه اکوسیستم نوآوری انجام شده است. روش تحقیق، مرور نظام مند ادبیات با تحلیل محتوای کیفی ۴۸ منبع معتبر در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ است. یافته ها در قالب یک چارچوب مفهومی یکپارچه ارائه شده که نشان می دهد فناوری هایی چون هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، کلان داده و بلاکچین، از طریق مکانیزم های پیش بینی هوشمند، تصمیم گیری داده بنیان، شفاف سازی و هماهنگی شبکه ای، تاب آوری را در تمامی مراحل چرخه مدیریت بحران ارتقا می دهند. همچنین، این فناوری ها با ایجاد بازارهای نوظهور و تقویت همکاری سه جانبه دولت-صنعت-دانشگاه، به عنوان موتور محرک توسعه اکوسیستم نوآوری عمل می کنند. مقاله با ارائه مدل مفهومی تلفیقی و پیشنهادات سیاستی کاربردی، مسیرهای نوینی برای پژوهش و عمل در این حوزه می گشاید.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، مدیریت بحران ، فناوری های نوین ، اکوسیستم نوآوری ، هوش مصنوعی