تاثیر آموزش آنلاین بر عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان و معلمان

گسترش آموزش آنلاین در سال های اخیر، به ویژه پس از تجربه آموزش مجازی فراگیر، ساختارهای آموزشی و شیوه های یاددهی–یادگیری را دگرگون کرده است. این مقاله با رویکرد مروری نظام مند به بررسی پژوهش های منتشرشده در پنج سال اخیر می پردازد تا تاثیر آموزش آنلاین را بر دو حوزه کلیدی یعنی عملکرد تحصیلی و سلامت روان در دو گروه دانش آموزان و معلمان بررسی کند. یافته های مطالعات اخیر نشان می دهد آموزش آنلاین می تواند بسته به کیفیت طراحی آموزشی، سطح سواد دیجیتال، میزان تعامل، و حمایت نهادی/خانوادگی، پیامدهای متفاوتی ایجاد کند. از یک سو، عواملی مانند خستگی ناشی از یادگیری آنلاین، افزایش استرس، اضطراب و فرسودگی، با کاهش انگیزش و افت کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی ارتباط دارند؛ از سوی دیگر، در برخی شرایط (مانند دسترسی مناسب به فناوری، انعطاف پذیری زمانی، و استفاده هدفمند از ابزارهای دیجیتال) آموزش آنلاین می تواند فرصت هایی برای بهبود مدیریت یادگیری و افزایش دسترسی آموزشی فراهم کند. همچنین، شواهد نشان می دهد تجربه معلمان و دانش آموزان در محیط مجازی یکسان نیست؛ معلمان بیشتر با فشارهای مرتبط با مدیریت کلاس آنلاین، بار کاری و سازگاری فناورانه مواجه اند، در حالی که دانش آموزان بیشتر تحت تاثیر کاهش تعامل اجتماعی، خودتنظیمی پایین و عوامل خانوادگی قرار می گیرند. در پایان، این مرور نظام مند ضمن جمع بندی الگوهای اصلی، بر شکاف های پژوهشی از جمله کمبود مطالعات طولی، تفاوت های فرهنگی–اجتماعی، و نیاز به مدل های مداخله ای برای ارتقای سلامت روان و یادگیری موثر در آموزش آنلاین تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش آنلاین ، ابزارهای دیجیتال ، سلامت روان دانش آموزان و معلمان ، عملکرد تحصیلی