تاثیر شبیه سازی موقعیت های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی بر یادگیری عمیق دانش آموزان ابتدایی

ورود فناوری های نوین و سیستم های هوشمند به عرصه تعلیم و تربیت، دگرگونی های ژرف و بی سابقه ای را در ساختار برنامه های درسی و روش های تدریس ایجاد کرده است. در این میان، دانش آموزان مقطع ابتدایی به دلیل قرار داشتن در مراحل حساس رشد شناختی و تحولی، بیشترین ظرفیت را برای پذیرش رویکردهای آموزشی نوین و خلاقانه دارا هستند. هدف اصلی این مقاله مروری، بررسی، تحلیل و تبیین عمیق تاثیر شبیه سازی موقعیت های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی بر ارتقای سطح یادگیری عمیق و مفهومی در میان دانش آموزان مقطع ابتدایی است. روش پژوهش در این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی و مرور سیستماتیک منابع، اسناد و ادبیات نظری مرتبط در سال های اخیر بوده است که طی آن مکانیسم های فنی و تربیتی سیستم های هوشمند مورد واکاوی قرار گرفته اند. یافته های حاصل از این بررسی جامع نشان می دهد که به کارگیری سناریوهای شبیه سازی شده هوشمند از طریق عینی سازی مفاهیم انتزاعی، انطباق پویا با سرعت یادگیری هر کودک و ارائه بازخوردهای اصلاحی آنی، می تواند فرآیند یادگیری را از حالت حافظه محور خارج کرده و به سطوح عالی تحلیل، ترکیب و ارزیابی شناختی ارتقا دهد. علاوه بر این، ارزیابی الگوهای موجود تاکید می کند که این فناوری ها با افزایش جذابیت بصری و تعاملی، انگیزه درونی و اشتیاق به کشف مجهولات را در کودکان مضاعف ساخته و نرخ ماندگاری آموخته ها را به طرز معناداری بهبود می بخشند. در نهایت، نتیجه گیری می شود که طراحی استراتژیک این الگوهای تطبیقی مشروط به ارتقای سواد دیجیتال معلمان و فراهم آوردن زیرساخت های فناورانه، ماموریت کلان آموزش نوین را در جهت پرورش تفکر انتقادی تضمین می نماید.

کلیدواژه ها:

شبیه سازی آموزشی ، هوش مصنوعی ، یادگیری عمیق ، دوره ابتدایی ، شخصی سازی آموزش.