نقش هوش مصنوعی در ارتقای مشارکت و درگیری تحصیلی دانش آموزان در کلاس های مجازی

گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال و شکل گیری محیط های یادگیری مجازی در نظام های آموزشی مدرن، فرصت ها و چالش های جدیدی را پیش روی مربیان و فراگیران قرار داده است. یکی از چالش های بنیادین در آموزش مجازی، حفظ و ارتقای میزان مشارکت فعال و درگیری تحصیلی دانش آموزان است که به دلیل فقر تعاملات چهره به چهره فیزیکی، غالبا با افت ملموسی مواجه می شود. در این میان، ورود هوش مصنوعی به عنوان یک فناوری تحول آفرین توانسته است ابزارهای نوآورانه ای را برای پویایی هرچه بیشتر کلاس های غیرحضوری ارائه دهد. هدف اصلی این مقاله مروری، تبیین و واکاوی عمیق نقش و جایگاه هوش مصنوعی در ارتقای سطح مشارکت و درگیری تحصیلی دانش آموزان در بافت کلاس های مجازی است. روش پژوهش در این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی و مرور سیستماتیک منابع، اسناد و ادبیات نظری مرتبط در سال های اخیر بوده است که طی آن مکانیسم های اثرگذاری الگوریتم های هوشمند بر رفتارهای آموزشی تحلیل شده اند. یافته های حاصل از این بررسی جامع نشان می دهد که سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی مسیرهای یادگیری، بازی وارسازی هوشمند، شبیه سازی موقعیت های تعاملی و ارائه بازخوردهای بلادرنگ، انگیزه درونی فراگیران را به شدت تقویت می کنند. این فناوری ها با تحلیل داده های رفتاری دانش آموزان، بار شناختی زائد را کاهش داده و میزان درگیری شناختی، رفتاری و عاطفی آنان را در پلتفرم های الکترونیکی بهینه سازی می نمایند. در نهایت، نتیجه گیری می شود که طراحی استراتژیک الگوهای آموزش تطبیقی هوشمند مشروط به بازتعریف نقش معلمان به عنوان تسهیل گران و فراهم آوردن زیرساخت های لازم، تحقق یک آموزش مجازی پویا، فراگیر و باکیفیت را در افق های آینده تعلیم و تربیت تضمین می نماید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مشارکت تحصیلی ، درگیری دانش آموزان ، کلاس های مجازی ، آموزش شخصی سازی شده.