تحلیل نقش گفتگو بر دموکراسی از منظر هابرماس؛ مطالعه موردی دوره ی پهلوی دوم

امروزه دموکراسی به رایج ترین، مقبول ترین و مهم ترین ملاک مشروعیت حکومت ها تبدیل شده است. یکی از عواملی که در تحقق دموکراسی نقش مهمی دارد گفتگو است. گفتگو شرایط را برای رسیدن به وفاق اجتماعی و اخذ تصمیمات عقلانی در حوزه ی سیاست فراهم می کند و می تواند اعتماد افراد را جلب کند و باعث مشارکت آن ها در امور سیاسی شود تا بتوانند راهبردی سیاسی که به نفع اکثریت باشد را بر جامعه حاکم کنند. یورگن هابرماس هم بر نقش گفتگو در رشد دموکراسی تاکید بسیاری دارد، او جامعه را به دو بخش سیستم و حوزه ی عمومی تفکیک می کند و از حوزه ی عمومی به عنوان مکان اصلی ظهور و عمل دموکراسی یاد می کند و گفتگو را عاملی می داند که از سلطه سیستم بر حوزه ی عمومی جلوگیری می کند. هدف مقاله ی حاضر این است که با استفاده از نظریات هابرماس به این سوال پاسخ دهد که چرا در دوره ی پهلوی دوم دموکراسی تحقق پیدا نکرد؟ در این دوره فرهنگ سیاسی حاکم باعث برتری سیستم در مقابل حوزه ی عمومی شده بود و فضا برای گفتگو و کنش ارتباطی فراهم نبود.

کلیدواژه ها:

گفتگو ، دموکراسی ، حوزه ی عمومی ، نظام ، پهلوی دوم