واکاوی نقش بازآفرینی خلاقانه فضاهای داخلی در خانه های تاریخی بر انگیزش ظرفیت های تفکر خلاق

در عصر حاضر، بازآفرینی بناهای تاریخی از رویکردهای صرفا حفاظتی به سمت رویکردهای کاربری محور و تجربه گرا تغییر جهت داده است. با این حال، چالش اصلی در بازسازی خانه های تاریخی، چگونگی حفظ اصالت کالبدی در عین ایجاد محیط هایی پویا برای فعالیت های مدرن، از جمله تقویت فرآیندهای شناختی، است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش استراتژی های طراحی خلاقانه در بازسازی فضاهای داخلی خانه های تاریخی و بررسی تاثیر آن ها بر انگیزش ظرفیت های تفکر خلاق انجام شده است.با توجه به ماهیت پیچیده رابطه میان فضا و ذهن، این پژوهش از روش تحقیق کیفی و با بهره گیری از رویکرد «تحلیل استنتاجی مبتنی بر تحلیل داده های کتابخانه ای تدوین شده است. در این راستا، به جای تحلیل صرف ابژه های کالبدی، بر ترجمه مفاهیم انتزاعی بازآفرینی به زبان تصویر و مدل های مفهومی تمرکز شده تا پیوند میان عناصر طراحی (نور، مقیاس، و بافت) و محرک های ذهنی تبیین گردد.یافته های اولیه پژوهش نشان می دهد که بازآفرینی خلاقانه، از طریق ایجاد تضادهای بصری میان عناصر اصیل و مداخلات مدرن، می تواند «تعلیق شناختی» ایجاد کرده و با شکستن الگوهای ذهنی تکراری، ظرفیت های تفکر واگرا را در کاربران فعال سازد. این مطالعه با ارائه یک چارچوب مفهومی از تعامل میان اصالت تاریخی و محرک های خلاقیت، نوآوری لازم را برای طراحان و معماران داخلی در مدیریت پروژه های بازسازی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی خلاقانه ، خانه های تاریخی ، معماری داخلی ، تفکر خلاق.