طراحی معماری پایدار با هوش مصنوعی مولد: بهینه سازی مصرف انرژی و فرم با رویکردی نوآورانه

با گسترش بحران های زیست محیطی و افزایش مصرف انرژی در صنعت ساختمان، بهره گیری از رویکردهای نوین طراحی در معماری پایدار به ضرورتی انکارناپذیر تبدیل شده است. در این میان، هوش مصنوعی مولد به عنوان یکی از فناوری های نوظهور، ظرفیت قابل توجهی در بازتعریف فرآیندهای طراحی معماری و تولید فرم های بهینه از منظر عملکردی و انرژی محور دارد. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش هوش مصنوعی مولد در طراحی معماری پایدار و ارائه چارچوبی مفهومی برای بهینه سازی هم زمان فرم و عملکرد انرژی انجام شده است. این پژوهش از نوع کاربردی بوده و با رویکردی تحلیلی تبیینی صورت گرفته است. در این راستا، مولفه های مرتبط با معماری پایدار، شاخص های عملکرد انرژی، منطق تولید فرم و قابلیت های هوش مصنوعی مولد مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از هوش مصنوعی مولد می تواند فرآیند طراحی معماری را از رویکردی شهودمحور به فرآیندی داده مبنا، تعاملی و عملکردگرا تبدیل کند؛ به گونه ای که معیارهای زیبایی شناختی، اقلیمی و انرژی به صورت هم زمان در تصمیم گیری های طراحی لحاظ شوند. همچنین، چارچوب پیشنهادی امکان یکپارچه سازی مراحل تولید گزینه های طراحی، ارزیابی عملکرد انرژی و انتخاب فرم بهینه را فراهم می سازد. در نتیجه، هوش مصنوعی مولد می تواند به عنوان ابزاری موثر در ارتقای کیفیت طراحی معماری پایدار و دستیابی به راهکارهای انرژی کارآمد مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، هوش مصنوعی مولد ، بهینه سازی انرژی ، طراحی فرم ، طراحی پارامتریک ، معماری هوشمند