ارزیابی روند بارش و آبدهی ایستگاه های هیدرومتری منتخب حوضه آبریز سفیدرود با استفاده از تحلیل رگرسیون

منابع آب سطحی به دلیل نقش کلیدی در تامین نیازهای بشری و حفظ اکوسیستم، با تهدیدات جدی مواجه هستند. در سال های اخیر، تغییرات اقلیمی با دستکاری الگوهای بارش و دما، منجر به تغییر در چرخه آب و کاهش محسوس رژیم آبدهی رودخانه ها شده است. هدف از این تحقیق بررسی روند طولانی مدت بارش و آبدهی در بخشی از ایستگاه های هیدرومتری منتخب حوضه آبریز سفیدرود است. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که روندهای هیدرواقلیمی بلندمدت بارش و آبدهی در ایستگاه فیرورآباد با بارش کم آبدهی تقریبا ثابت است به نوعی این ایستگاه ظرفیت تعدیل کنندگی بالایی دارد و در ایستگاه استور وجود روند کاهشی ملایم در میزان بارش، میزان آبدهی با شیبی بسیار تندتر و کاهشی شدیدتر مواجه شده است و نشان دهنده حساسیت بالای هیدرولوژیکی حوضه آبریز قزل اوزن به تغییرات اقلیمی باشد. نکته حائز اهمیت، شناسایی گسستگی هیدرولوژیکی در ایستگاه گیلوان است که با وجود افزایش بارش، آبدهی به شدت کاهش یافته است. این امر نشان می دهد مداخلات انسانی مانند برداشت بی رویه آب زیرزمینی بر سیگنال های اقلیمی غلبه کرده است. بنابراین اثر برداشت های غیرمجاز، انجام مطالعات تکمیلی بر روی پایش سطح آب های زیرزمینی و مدل سازی پیوند میان آب های سطحی و زیرزمینی در حوضه مذکور ضروری است.

کلیدواژه ها:

حوضه آبریز سفیدرود ، تحلیل روند ، بارش-آبدهی ، ایستگاه های هیدرومتری