بلاغت پایداری: مطالعه ای کیفی در این باره که چگونه افشاهای ESG، هویت شرکتی و ادراکات ذینفعان را شکل می دهند

افشاهای محیط زیستی، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) در سال های اخیر به ابزار اصلی روایت سازی سازمان ها درباره پایداری تبدیل شده اند و همزمان با تشدید نگرانی ها درباره «سبزشویی» و گزینشی گویی، پرسش های مهمی درباره اصالت این روایت ها و تاثیرشان بر هویت شرکتی و ادراک ذینفعان مطرح شده است (Yu et al., ۲۰۲۰). این مقاله، بلاغت پایداری را به مثابه شیوه ای خطابی برای ساختن و مشروعیت بخشی به هویت شرکتی از طریق گزارشگری ESG بررسی می کند.با استفاده از یک طرح پژوهش کیفی و مبتنی بر نظریه مشروعیت و افشای داوطلبانه، مطالعه به تحلیل محتوای تفسیری گزارش های پایداری و اسناد ارتباطی منتخب شرکت ها، و نیز مصاحبه های نیمه ساختاریافته با سرمایه گذاران، مشتریان و دیگر ذینفعان می پردازد (Reber et al., ۲۰۲۱; Hummel & Schlick, ۲۰۱۶) تمرکز بر کیفیت و استراتژی های روایی افشا، امکان تمایز میان افشاهای اصیل و مشروعیت جویانه در برابر اشکال مختلف واگرایی و گزینشی گویی را فراهم می کند (Roszkowska‐Menkes et al., ۲۰۲۴; Van Bommel et al., ۲۰۲۳)یافته های مورد انتظار نشان می دهد که شرکت ها از طریق هم تراز کردن سطح افشا با عملکرد واقعی پایداری، می توانند عدم تقارن اطلاعاتی و ریسک های ادراک شده را کاهش داده و سرمایه مشروعیت و اعتماد سرمایه گذاران را تقویت کنند .(Reber et al., ۲۰۲۱; Yoo & Managi, ۲۰۲۱) در مقابل، سبزشویی و افشاهای گزینشی می تواند به فرسایش اعتماد و برانگیختن واکنش های منفی اخلاقی در میان مصرف کنندگان و سایر ذینفعان منجر شود (Nie & Zhou, ۲۰۲۶; Roszkowska‐Menkes et al., ۲۰۲۴). این مقاله با برجسته کردن نقش «بلاغت پایداری» در مرز میان شفافیت واقعی و گسست نمادین، به ادبیات هویت شرکتی، مشروعیت و افشای ESG کمک می کند و پیامدهای عملی برای طراحی افشاهای معتبر و ذینفع محور ارائه می دهد (Michaels & Grüning, ۲۰۱۸; Yu et al., ۲۰۲۰).

کلیدواژه ها:

ESG ، هویت شرکتی ، سهام داران شرکتی ، ادراک ذهنی