بررسی تاثیر آموزش های مبتنی بر واقعیت افزوده بر تحول راهبردهای تدریس معلمان

تحولات سریع فناوری های آموزشی در دهه های اخیر، ضرورت بازاندیشی در شیوه های تدریس و یادگیری را بیش از پیش آشکار ساخته است. یکی از فناوری های نوظهور که توجه پژوهشگران حوزه آموزش را به خود جلب کرده، واقعیت افزوده است. این فناوری با ترکیب عناصر مجازی و محیط واقعی، امکان تجربه های یادگیری تعاملی، چندحسی و مبتنی بر اکتشاف را فراهم می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش های مبتنی بر واقعیت افزوده بر تحول راهبردهای تدریس معلمان و نقش آن در ارتقای کیفیت فرایند آموزش است.در این مطالعه، تلاش شده است با تمرکز بر کاربردهای آموزشی واقعیت افزوده، تغییرات ایجادشده در نگرش، مهارت و شیوه های تدریس معلمان مورد تحلیل قرار گیرد. نتایج مطالعات مرتبط نشان می دهد که بهره گیری از فناوری واقعیت افزوده می تواند به تقویت یادگیری فعال، افزایش مشارکت دانش آموزان، بهبود درک مفاهیم پیچیده و توسعه روش های تدریس نوآورانه منجر شود. معلمانی که از آموزش های مبتنی بر واقعیت افزوده بهره می برند، تمایل بیشتری به استفاده از رویکردهای یادگیرنده محور، یادگیری اکتشافی و تدریس تعاملی از خود نشان می دهند.همچنین یافته ها حاکی از آن است که آموزش معلمان در زمینه طراحی و به کارگیری محتوای واقعیت افزوده، نقش مهمی در تحول راهبردهای تدریس آنان دارد. این نوع آموزش ها می تواند توانمندی های فناورانه معلمان را ارتقا داده و آنان را در به کارگیری روش های نوین تدریس یاری دهد. در نتیجه، محیط های یادگیری غنی تر، پویا تر و انگیزه بخش تری برای دانش آموزان ایجاد می شود.با توجه به نتایج به دست آمده، به کارگیری برنامه های آموزشی مبتنی بر واقعیت افزوده برای توانمندسازی معلمان می تواند گامی موثر در جهت بهبود کیفیت آموزش، افزایش تعامل در کلاس درس و ارتقای نوآوری در فرایند تدریس باشد. بنابراین، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی و برنامه ریزان درسی با فراهم سازی زیرساخت های لازم و ارائه دوره های توانمندسازی، زمینه استفاده موثر از این فناوری در نظام آموزشی را فراهم آورند.