بررسی رابطه میزان استفاده از شبکه های اجتماعی و احساس تنهایی اجتماعی در میان دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر شوش

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین میزان استفاده از شبکه های اجتماعی و احساس تنهایی اجتماعی در میان دانش آموزان دوره دوم متوسطه انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر شوش در سال تحصیلی جاری بود که تعداد آن ها حدود ۱۲۵۰ نفر برآورد شد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران حدود ۳۰۰ نفر تعیین گردید و نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه میزان استفاده از شبکه های اجتماعی (۱۸ گویه) و مقیاس احساس تنهایی اجتماعی UCLA )۲۰ گویه) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و از طریق آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شدند.یافته های پژوهش نشان داد بین میزان استفاده از شبکه های اجتماعی و احساس تنهایی اجتماعی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که ابعاد مختلف استفاده از شبکه های اجتماعی شامل مدت زمان، شدت و نوع استفاده، توان پیش بینی احساس تنهایی اجتماعی را دارند. در میان این ابعاد، نوع استفاده (فعال و غیرفعال) نقش مهم تری داشت؛ به گونه ای که استفاده غیرفعال با احساس تنهایی بیشتر همراه بود. در مجموع نتایج پژوهش نشان داد که استفاده نادرست از شبکه های اجتماعی می تواند منجر به افزایش احساس تنهایی اجتماعی در میان دانش آموزان شود.