بررسی تاثیر مداخلات آموزشی مبتنی بر بازی بر بهبود توجه و یادگیری دانش آموزان ابتدایی در شرایط جنگ

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر مداخلات آموزشی مبتنی بر بازی بر بهبود توجه و یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی در شرایط جنگ بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه دوم ابتدایی شهرستان قروه در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و گواه (۳۰ نفر) جایگزین شدند. برای گردآوری داده ها از مقیاس درجه بندی کانرز جهت سنجش توجه و آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته برای سنجش یادگیری استفاده شد. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه تحت مداخلات آموزشی مبتنی بر بازی قرار گرفت، در حالی که گروه گواه آموزش معمول را دریافت کرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس در نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که مداخلات آموزشی مبتنی بر بازی تاثیر معناداری بر بهبود توجه و یادگیری دانش آموزان دارد و دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه عملکرد بهتری از خود نشان دادند. این نتایج حاکی از آن است که استفاده از روش های فعال و جذاب آموزشی می تواند در شرایط بحرانی همچون جنگ، به عنوان راهکاری موثر در ارتقای کارکردهای شناختی و تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که آموزش مبتنی بر بازی با افزایش انگیزش، مشارکت و توجه دانش آموزان، نقش مهمی در بهبود یادگیری ایفا می کند و می تواند به عنوان یک رویکرد کارآمد در نظام آموزشی، به ویژه در شرایط بحران، مورد توجه قرار گیرد.