بررسی رابطه بین سبک های یادگیری دیجیتال و موفقیت تحصیلی

مقاله حاضر با روش مروری کتابخانه ای به بررسی رابطه بین سبک های یادگیری دیجیتال و موفقیت تحصیلی می پردازد. در عصر حاضر که فناوری های دیجیتال به بخش جدایی ناپذیر فرآیند یاددهی-یادگیری تبدیل شده اند، شناخت چگونگی تاثیر سبک های متفاوت یادگیری در محیط های دیجیتال بر عملکرد تحصیلی فراگیران از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این پژوهش ابتدا به تبیین مبانی نظری و تعاریف کلیدی سبک های یادگیری دیجیتال شامل سبک دیداری، شنیداری، تعاملی (بازی محور و مشارکتی)، خودراهبر و ترکیبی (چندحسی) می پردازد. سپس رابطه هر یک از این سبک ها را با مولفه هایی نظیر پیشرفت دروس نظری، انگیزه تحصیلی، عمق یادگیری و نمرات تحصیلی تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهد که انطباق سبک یادگیری دیجیتال فراگیر با روش های تدریس به کارگرفته شده توسط معلمان، نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی دارد. همچنین تفاوت سبک های یادگیری در پایه های مختلف تحصیلی، نیازمند طراحی محتوای آموزشی متنوع و انعطاف پذیر است. در نهایت، موانع اصلی پیش روی این انطباق و محدودیت های پژوهش حاضر تشریح و توصیه های کاربردی برای معلمان، طراحان آموزشی و سیاست گذاران حوزه آموزش ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری دیجیتال ، موفقیت تحصیلی ، یادگیری خودراهبر ، یادگیری تعاملی ، محیط های چندحسی