تحول در آموزش وپرورش گذار از یادگیری سطحی به یادگیری مفهمومی با رویکردهای نوین تدریس

تحول در نظام آموزش وپرورش و ارتقای کیفیت یادگیری از مهم ترین دغدغه های نظام های آموزشی در عصر حاضر است. یکی از چالش های اساسی در فرایند آموزش، غلبه یادگیری سطحی و حافظه محور در بسیاری از کلاس های درس است که در آن دانش آموزان بیشتر به حفظ مطالب و بازتولید اطلاعات در آزمون ها می پردازند و فرصت کمتری برای درک عمیق مفاهیم پیدا می کنند. چنین رویکردی موجب می شود یادگیری پایدار شکل نگیرد و دانش آموزان در کاربرد دانش خود در موقعیت های واقعی با مشکل مواجه شوند. از این رو، حرکت از یادگیری سطحی به یادگیری مفهومی به عنوان یکی از مهم ترین اهداف تحول در آموزش وپرورش مطرح شده است.پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش رویکردهای نوین تدریس در تقویت یادگیری مفهومی و کاهش یادگیری سطحی انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی و پژوهش های مرتبط در حوزه تعلیم و تربیت گردآوری شده است. در این پژوهش، رویکردهای نوین تدریس از جمله یادگیری فعال، یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری مشارکتی، آموزش مبتنی بر پروژه و ارزشیابی تکوینی مورد بررسی قرار گرفته و نقش آن ها در بهبود کیفیت یادگیری تحلیل شده است.یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری روش های تدریس فعال و یادگیرنده محور موجب افزایش مشارکت دانش آموزان در فرایند یادگیری، تقویت تفکر انتقادی، بهبود مهارت های حل مسئله و در نهایت شکل گیری یادگیری عمیق و مفهومی می شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که تغییر نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر یادگیری و ایجاد محیط های آموزشی تعاملی، از عوامل مهم در تحقق یادگیری مفهومی است. بر اساس نتایج این پژوهش، استفاده هدفمند از رویکردهای نوین تدریس همراه با اصلاح شیوه های ارزشیابی می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت آموزش و تحقق اهداف تحول در نظام آموزش وپرورش ایفا کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مفهومی ، یادگیری سطحی ، رویکردهای نوین تدریس ، یادگیری فعال ، تحول در آموزش وپرورش