اثر بخشی آموزش الکترونیکی تعاملی بر بهبود مهارت خواندن و درک مطلب دانش آموزان ابتدایی مبتلا به نارساخوانی

اختلال نارساخوانی (دیسلکسیا) به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات یادگیری، تاثیر بسزایی بر مهارت های خواندن و درک مطلب دانش آموزان دوره ابتدایی دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش الکترونیکی تعاملی بر بهبود مهارت های خواندن و درک مطلب این گروه از دانش آموزان است. این پژوهش با روش نیمه آزمایشی و با استفاده از طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. با توجه به محدودیت های روش های آموزشی سنتی در انگیزش و تعامل دانش آموزان مبتلا به نارساخوانی، فناوری های آموزشی تعاملی با بهره گیری از رویکردهای چندحسی و بازی وارسازی، راهکارهای نوینی ارائه می دهند. یافته ها نشان داد که آموزش الکترونیکی تعاملی به دلیل قابلیت ارائه بازخورد فوری، شخصی سازی محتوا و کاهش اضطراب عملکرد، تاثیر معناداری بر تقویت آگاهی واج شناختی، رمزگشایی کلمات و در نهایت ارتقای درک مطلب دانش آموزان نارساخوان دارد. نتایج همچنین بیانگر آن است که یکپارچه سازی ابزارهای تعاملی در برنامه های آموزشی مدارس می تواند به عنوان مکملی موثر برای روش های درمانی سنتی عمل کرده و ضمن افزایش انگیزه درونی، شکاف یادگیری دانش آموزان نارساخوان را کاهش دهد. با این حال، موفقیت این مداخلات در گرو طراحی کاربرمحور، نظارت دقیق معلم و هماهنگی نرم افزارها با نیازهای شناختی خاص هر دانش آموز است. در نهایت، این مقاله بر لزوم بازنگری در برنامه های آموزش استثنایی و بهره گیری از ظرفیت های دیجیتال جهت ارتقای عدالت آموزشی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

نارساخوانی (دیسلکسیا) ، آموزش الکترونیکی تعاملی ، درک مطلب ، دانش آموزان ابتدایی ، مداخلات دیجیتال