تبیین اثربخشی آموزش چندحسی در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان با ترجیحات شناختی آموزشی متنوع

تفاوت های فردی در شیوه های پردازش اطلاعات توسط فراگیران، همواره چالشی جدی برای نظام های آموزشی سنتی محسوب می شود، چراکه این نظام ها معمولا از انعطاف پذیری لازم برای پاسخگویی به طیف متنوع سبک های یادگیری برخوردار نیستند. در همین راستا، پژوهش شبه آزمایشی حاضر با هدف ارزیابی میزان اثربخشی رویکرد یادگیری چندحسی بر عملکرد تحصیلی گروه های مختلف دانش آموزی طراحی و اجرا گردید. جامعه آماری به دو مجموعه مجزا تفکیک شد: گروهی که تحت آموزش چندحسی قرار گرفتند و گروه دیگری که با شیوه های مرسوم به یادگیری پرداختند. برای گردآوری داده ها، از سه ابزار مکمل شامل پرسشنامه ی سبک شناسی VAK، آزمون های سنجش پیشرفت تحصیلی و چک لیست مشاهده ی رفتار کلاسی بهره گیری شد. تحلیل داده ها حاکی از آن است که مداخله چندحسی تاثیری چشمگیر و مثبت بر سطح یادگیری فراگیران داشته است؛ به گونه ای که بیشترین میزان پیشرفت متعلق به دانش آموزان دارای سبک جنبشی-لمسی بود، هرچند فراگیران دیداری و شنیداری نیز از این رویکرد بهره های قابل توجهی کسب نمودند. ورای ارتقای نمرات تحصیلی، این روش موجب تقویت مولفه های انگیزشی، افزایش دامنه توجه و ارتقای سطح تعامل فعالانه در فرآیند یادگیری گردید و فضای کلاس را به محیطی پویاتر و گیراتر بدل ساخت. بر مبنای یافته های فوق، می توان استدلال کرد که آموزش چندحسی راهبردی کارآمد و جامع برای به حداقل رساندن شکاف های ناشی از تفاوت های سبک شناختی محسوب می شود. در پایان، به معلمان توصیه می شود که طراحی فعالیت های آموزشی خود را بر پایه رویکردهای چندحسی بازآرایی کنند و به طراحان محتوای آموزشی نیز سفارش می گردد که بسته های یادگیری تلفیقی (شامل تصاویر غنی، تمرینات عینی و ابزارهای دیجیتال تعاملی) تولید و عرضه نمایند.

کلیدواژه ها:

آموزش چندحسی ، سبک های یادگیری ، یادگیری دانش آموزان ، انگیزه تحصیلی