اثر بخشی آموزش ذهن آگاهی بر شادکامی نوجوانان متوسطه اول

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی آموزش ذهن آگاهی بر شادکامی نوجوانان متوسطه اول دبیرستان های شهر ساری انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش اجرا نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این مطالعه شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر ساری به تعداد ۸۹۱۷ نفر بودند. ملاک انتخاب حجم نمونه آماری استفاده از نرم افزار جی – پاور بود که در مجموع ۳۰ نفر به دست آمد. نمونه آماری به صورت غیرتصادفی هدفمند انتخاب شد. جهت گردآوری داده ها از پرسش نامه استاندارد شادکامی تحصیلی دانش آموزان (کمال مهاجر و همکاران ۱۴۰۰) استفاده شد. آموزش ذهن آگاهی نیز بر اساس مدل کابات زین، ۱۹۹۰؛ و تجدید چاپ ۲۰۱۳ در ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای برگزار شد. نتایج نشان داد که با توجه به مقدار آزمون لامبدا-ویلکز (۰۰۰/.= p، ۰۹/۰= (۲۳و۳) F ) فرضیه مشابه بودن میانگین های دو گروه بر اساس متغیر شادکامی رد می شود. در نتیجه از آنجا که دوره نوجوانی مرحله ای حساس در شکل گیری الگوهای هیجانی و رفتاری است، مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی می توانند نقش پیشگیرانه و ارتقایی مهمی در محیط های آموزشی ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش ذهن آگاهی ، شادکامی ، نوجوانان