کارکرد ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در شکل گیری و حفظ فضای امن روانی در محیط کلاس

فضای امن روانی در کلاس درس به وضعیتی اشاره دارد که در آن دانش آموزان یا دانشجویان بدون ترس از تحقیر، سرزنش، طردشدگی یا پیامدهای منفی، قادر به بیان پرسش ها، ایده ها، خطاها و نگرانی های خود هستند. این مفهوم در سال های اخیر به عنوان یکی از مولفه های بنیادین یادگیری عمیق، مشارکت فعال، خلاقیت و سلامت روانی یادگیرندگان مورد توجه قرار گرفته است. هم زمان، گسترش ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در آموزش، امکان های تازه ای برای پشتیبانی از یادگیری شخصی سازی شده، بازخورد فوری، شناسایی نیازهای عاطفی و شناختی یادگیرندگان، کاهش اضطراب عملکرد و تقویت مشارکت برابر فراهم کرده است. با این حال، استفاده از این ابزارها بدون ملاحظات اخلاقی، تربیتی و روان شناختی می تواند به تهدیدهایی مانند نقض حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، نظارت افراطی و کاهش تعامل انسانی منجر شود. هدف این مقاله، بررسی نقش ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در شکل گیری و حفظ فضای امن روانی در محیط کلاس است. مقاله نشان می دهد که هوش مصنوعی زمانی می تواند به تقویت امنیت روانی کمک کند که در چارچوبی انسان محور، شفاف، عادلانه، اخلاقی و مکمل نقش معلم به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، فضای امن روانی ، کلاس درس ، یادگیری شخصی سازی شده ، سلامت روان ، بازخورد آموزشی ، اخلاق فناوری