تبیین جایگاه تربیت معلم از منظر نهج البلاغه در مقایسه با سند تحول بنیادین آموزش و پرورش

تحقیق حاضر با روش مروری کتابخانه ای درصدد بررسی تحلیلی جایگاه تربیتی معلم از منظر نهج البلاغه در مقایسه با متن سند تحول بنیادین می باشد. نتایج حاکی از آن است که مربی و معلم در سند تحول بنیادین، رکن اصلی تحول در نظام آموزشی به شمار می آیند. پنج مولفه: دانش، توان، بینش، گزینش و آرامش می تواند شالوده الگوی معلم خوب در این سند می باشد. معلمان و سایر متخصصان آموزشی با توجه به ارتباط نزدیک با دانش آموزان، نقش بسیار مهمی در آموزش مفاهیم دینی و ارزش های والای انسانی به دانش آموزان را دارند. یافته ها نشان داد در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، معلمان به عنوان افرادی که می توانند تحول آفرین باشند، از ویژگی های متعدد و جامعی برخوردار هستند. این ویژگی ها شامل تعهد به ارزش ها و اهداف تربیتی، توانمندی در استفاده از فناوری، خلاقیت و نوآوری در تدریس، و توانایی در مدیریت کلاس و ایجاد انگیزه در دانش آموزان می شود. این معلمان با ارتقاء مهارت های حرفه ای خود و بهره برداری از رویکردهای نوین آموزشی، می توانند نقش موثری در تحقق اهداف سند تحول بنیادین و ایجاد تغییرات پایدار در نظام آموزشی ایفا کنند. بررسی جایگاه تربیت معلم از منظر نهج البلاغه در مقایسه با سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، نشان دهنده اشتراک های عمیق در مبانی دینی و اهداف غایی است؛ با این تفاوت که نهج البلاغه تصویری آرمانی و اخلاقی از معلم به مثابه الگوی الهی ارائه می دهد، درحالی که سند تحول، این جایگاه را در قالبی نهادی، ساختاری و راهبردی برای تحقق تربیت تمام ساحتی تعریف می کند.

کلیدواژه ها:

نقش معلمان ، تعلیم و تربیت ، نهج البلاغه ، سند تحول بنیادین ، تربیت دینی ، جایگاه معلم