نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری دانش آموزان در مدارس

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 40

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ESPE02_634

تاریخ نمایه سازی: 28 خرداد 1405

چکیده مقاله:

تحولات فناورانه دهه های اخیر، به ویژه گسترش هوش مصنوعی، چشم انداز آموزش و پرورش را به طور بنیادین دگرگون کرده است. یکی از مهم ترین ظرفیت های هوش مصنوعی در حوزه تعلیم و تربیت، امکان شخصی سازی یادگیری بر اساس تفاوت های فردی، سبک های یادگیری، سرعت پیشرفت، نیازهای آموزشی و سطح آمادگی دانش آموزان است. در نظام های آموزشی سنتی، محتوا، زمان بندی، روش تدریس و شیوه ارزشیابی غالبا به صورت یکسان برای همه فراگیران طراحی می شود؛ در حالی که پژوهش های جدید نشان داده اند یادگیری زمانی عمیق تر، پایدارتر و اثربخش تر خواهد بود که با ویژگی های شناختی، عاطفی و انگیزشی هر دانش آموز هماهنگ شود. در این میان، سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی با تحلیل داده های آموزشی، شناسایی الگوهای رفتاری و تحصیلی، ارائه بازخورد فوری و پیشنهاد مسیرهای یادگیری متنوع، می توانند به بهبود کیفیت آموزش، کاهش شکاف های یادگیری و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان کمک کنند. هدف این مقاله، تبیین ابعاد نظری و کاربردی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری دانش آموزان در مدارس است. در این راستا، ابتدا مفاهیم کلیدی همچون هوش مصنوعی، یادگیری شخصی سازی شده و آموزش مدرسه ای بررسی می شود؛ سپس مبانی نظری مرتبط با یادگیری سازنده گرا، تفاوت های فردی، یادگیری انطباقی و داده محوری در آموزش مورد تحلیل قرار می گیرد. در ادامه، با مرور پیشینه پژوهش، ظرفیت های هوش مصنوعی در طراحی مسیرهای آموزشی متناسب، ارزیابی هوشمند، شناسایی نیازهای خاص یادگیرندگان، تقویت یادگیری خودراهبر و پشتیبانی از تصمیم گیری آموزشی معلمان مورد بحث قرار می گیرد. همچنین چالش هایی نظیر نابرابری دسترسی، حریم خصوصی داده ها، سوگیری الگوریتمی، وابستگی بیش از حد به فناوری، کاهش تعامل انسانی و کمبود زیرساخت های مدرسه ای بررسی می شود. یافته های تحلیلی مقاله نشان می دهد که هوش مصنوعی، در صورتی که به مثابه ابزار مکمل و نه جایگزین معلم به کار گرفته شود، می تواند زمینه شکل گیری یادگیری عمیق تر، منعطف تر و عادلانه تر را فراهم سازد. با این حال، موفقیت در این مسیر نیازمند سیاست گذاری آموزشی دقیق، تربیت معلمان توانمند، تدوین اصول اخلاقی، توسعه زیرساخت های فنی و بازنگری در برنامه های درسی است. در نتیجه، بهره گیری مسئولانه و تربیت محور از هوش مصنوعی می تواند گامی موثر در جهت تحقق آموزش کیفی، فراگیر و متناسب با نیازهای نسل جدید دانش آموزان باشد.

نویسندگان

سمیه پیرموذن

دبیر زبان انگلیسی لیسانس زبان انگلیسی