تاثیر همکاری معاون پرورشی و معلمان در ارتقای فعالیت های فرهنگی و تربیتی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 90

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFSSPS01_1040

تاریخ نمایه سازی: 28 خرداد 1405

چکیده مقاله:

فعالیت های فرهنگی و تربیتی در مدارس، نقشی اساسی در تحقق اهداف تربیتی و شکوفایی ابعاد شخصیتی دانش آموزان ایفا می کنند. با این حال، کیفیت این فعالیت ها تا حد زیادی به همکاری و تعامل سازنده میان ارکان مدرسه، به ویژه معاون پرورشی به عنوان متولی اصلی برنامه ریزی و معلمان به عنوان اجراکنندگان میدانی، وابسته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر همکاری معاون پرورشی و معلمان بر ارتقای فعالیت های فرهنگی و تربیتی در مدارس متوسطه شهر سراب انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان ریاضی و معاونان پرورشی مدارس متوسطه شهر سراب در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ (۲۵۰ نفر) بود که از میان آن ها ۱۸۰ نفر با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند (نرخ بازگشت ۹۰ درصد). ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته با ۴۵ گویه در طیف پنج درجه ای لیکرت بود که روایی محتوایی آن با محاسبه CVR و CVI و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ۰.۸۹ تایید شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه و آزمون تی مستقل در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین همکاری معاون پرورشی و معلمان با ارتقای فعالیت های فرهنگی و تربیتی، همبستگی مثبت و معناداری در سطح قوی وجود دارد. تحلیل رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که ابعاد همکاری، ۵۲ درصد از واریانس متغیر وابسته را تبیین می کنند در میان ابعاد همکاری، «ارتباطات موثرو «برنامه ریزی مشترک۰ به ترتیب قوی ترین پیش بین کننده های ارتقای فعالیت های فرهنگی و تربیتی بودند. همچنین، تفاوت معناداری بین دیدگاه معلمان ریاضی و معاونان پرورشی در هر دو متغیر اصلی مشاهده شد و معاونان پرورشی میانگین بالاتری را گزارش کردند. همکاری و تعامل سازنده میان معاون پرورشی و معلمان، به ویژه در ابعاد ارتباطات موثر و برنامه ریزی مشترک، نقشی کلیدی در ارتقای کیفیت و کمیت فعالیت های فرهنگی و تربیتی مدارس دارد. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود که مدیران و معاونان پرورشی با ایجاد نظام ارتباطی منسجم، تشکیل تیم های برنامه ریزی مشارکتی و توانمندسازی معاونان در مهارت های رهبری مشارکتی، زمینه را برای همکاری اثربخش فراهم آورند. همچنین، بازنگری در شرح وظایف معلمان و لحاظ کردن سهم مشخص برای مشارکت در فعالیت های تربیتی در نظام ارزیابی عملکرد، می تواند به نهادینه سازی این همکاری کمک کند

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: همکاری معاون پرورشی و معلمان ، فعالیت های فرهنگی و تربیتی ، ارتباطات موثر ، برنامه ریزی مشترک ، مدارس متوسطه.

نویسندگان