تاثیر آموزش مهارت های حل مسئله بر خودگردانی هیجانی کودکان دبستانی

دوران دبستان، بازه ای حیاتی برای شکل گیری زیربنای سلامت روان و مهارت های سازگاری در کودکان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های حل مسئله بر «خودگردانی هیجانی» کودکان دبستانی انجام شده است. خودگردانی هیجانی به عنوان توانایی مدیریت و بازنگری در واکنش های عاطفی، نقشی تعیین کننده در موفقیت تحصیلی و اجتماعی کودکان دارد. یافته های تحلیلی نشان می دهد که آموزش نظام مند مهارت های حل مسئله به کودکان کمک می کند تا در موقعیت های چالش زا، به جای واکنش های تکانه ای و هیجانی، از راهبردهای شناختی و منطقی استفاده کنند. این پژوهش تبیین می کند که چگونه تقویت تفکر نقاد و مهارت های تصمیم گیری، منجر به کاهش اضطراب و افزایش پایداری هیجانی در دانش آموزان می گردد. در پایان، بسته های آموزشی مبتنی بر بازی و تعامل برای ارتقای این مهارت ها پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

حل مسئله ، خودگردانی هیجانی ، کودکان دبستانی ، روان شناسی تربیتی ، هوش هیجانی ، تاب آوری.