نقش سوگیری توجه و رفتار های ایمی بخش در پیش بینی و کنترل اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش سوگیری توجه و رفتارهای ایمنی بخش در پیش بینی و کنترل اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان شهر کرمانشاه انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مشغول به تحصیل در شهر کرمانشاه در سال جاری بود که از میان آن ها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به چهار پرسشنامه استاندارد شامل مقیاس سوگیری توجه، پرسشنامه رفتارهای ایمنی بخش، مقیاس اضطراب اجتماعی و پرسشنامه کنترل اضطراب اجتماعی پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین سوگیری توجه و رفتارهای ایمنی بخش با اختلال اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که رفتارهای ایمنی بخش به تنهایی و سوگیری توجه به همراه آن، پیش بینی کننده های معناداری برای اختلال اضطراب اجتماعی و کنترل آن هستند. سوگیری توجه و رفتارهای ایمنی بخش به عنوان دو عامل خطر مهم در برابر اضطراب اجتماعی دانشجویان عمل می کنند. کاهش سوگیری توجه از طریق آموزش اصلاح سوگیری شناختی و کاهش رفتارهای ایمنی بخش از طریق مواجهه درمانی می تواند به عنوان یک پروتکل مداخله ای موثر در مشاوره دانشجویی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سوگیری توجه ، رفتارهای ایمنی بخش ، اختلال اضطراب اجتماعی ، دانشجویان ، کرمانشاه ، فضای مجازی