بررسی چالش ها و فرصت های به کارگیری هوش مصنوعی (AI) در فرآیندهای یاددهی-یادگیری و ارزشیابی در مدارس

زمینه و هدف: ورود هوش مصنوعی (AI) به عرصه آموزش و پرورش، نویدبخش تحولاتی بنیادین در فرآیندهای سنتی یاددهی-یادگیری و ارزشیابی است. این فناوری پتانسیل شخصی سازی آموزش، ارائه بازخوردهای آنی و بهینه سازی سنجش های تحصیلی را دارد. با این حال، پیاده سازی آن در محیط های آموزشی مدارس با چالش های فنی، اخلاقی و پداگوژیک قابل توجهی روبروست. هدف این مقاله، بررسی همه جانبه فرصت ها و چالش های ناشی از به کارگیری هوش مصنوعی در مدارس، با تمرکز بر تاثیرات آن بر دانش آموزان و معلمان است.روش شناسی: این مقاله از نوع علمی-ترویجی بوده و با رویکرد مروری-تحلیلی نگاشته شده است. برای گردآوری داده ها، منابع معتبر علمی شامل مقالات، کتاب ها و گزارش های منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۵ (۱۳۹۷ تا ۱۴۰۴) در پایگاه های داده داخلی و بین المللی جستجو و تحلیل شده اند.یافته ها: یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی فرصت های بی نظیری در قالب «سیستم های تدریس هوشمند»، (ITS) «یادگیری تطبیقی » و «ارزشیابی خودکار و تکوینی» ایجاد می کند. این ابزارها می توانند به نیازهای فردی دانش آموزان پاسخ داده و بار اداری معلمان را کاهش دهند. در مقابل، چالش هایی جدی نظیر «حفظ حریم خصوصی داده ها»، «خطر سوگیری الگوریتمی» و «تقویت شکاف دیجیتال» مطرح هستند. علاوه بر این، نگرانی هایی در مورد «انسانی زدایی» از فرآیند آموزش و لزوم بازتعریف نقش معلم در عصر هوش مصنوعی وجود دارد.نتیجه گیری: هوش مصنوعی یک شمشیر دولبه است. برای بهره برداری حداکثری از فرصت های آن و تبدیل آن به ابزاری در خدمت عدالت آموزشی، مدارس نیازمند سیاست گذاری دقیق، سرمایه گذاری در زیرساخت ها، و تمرکز جدی بر آموزش معلمان هستند. این مقاله ترویجی پیشنهاد می کند که رویکرد «انسان-در-حلقه » که در آن هوش مصنوعی به عنوان دستیار معلم عمل می کند، بهترین استراتژی برای پیاده سازی موفق این فناوری در مدارس است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش و پرورش ، یاددهی-یادگیری ، ارزشیابی تحصیلی ، چالش های اخلاقی ، یادگیری شخصی سازی شده.