اثربخشی برنامه های یادگیری اجتماعی-هیجانی (SEL) بر کاهش رفتارهای مقابله ای و پرخاشگری در دانش آموزان

پرخاشگری و رفتارهای مقابله ای در دانش آموزان از جمله چالش های جدی نظام های آموزشی به شمار می روند که پیامدهای منفی قابل توجهی بر سلامت روان، عملکرد تحصیلی و روابط بین فردی دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه های یادگیری اجتماعی-هیجانی (SEL) بر کاهش این رفتارها در دانش آموزان انجام شده است. روش تحقیق به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر علمی داخلی و بین المللی است. یافته ها نشان می دهند که برنامه های SEL از طریق تقویت مولفه هایی نظیر تنظیم هیجان، همدلی، خودآگاهی و مهارت های حل تعارض، به طور معناداری در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه موثرند. چارچوب های نظری از جمله مدل CASEL پایه های مفهومی این رویکرد را فراهم می آورند و شواهد تجربی گسترده ای در سطح بین المللی اثربخشی این برنامه ها را تایید می کنند. با این حال، اجرای موفق این برنامه ها مستلزم توجه به چالش های فرهنگی، آموزش معلمان و ملاحظات بومی سازی است. در مجموع، گنجاندن SEL در برنامه های درسی رسمی می تواند به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای سلامت روان شناختی و کاهش رفتارهای ناسازگارانه دانش آموزان مورد توجه سیاست گذاران آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری اجتماعی-هیجانی ، پرخاشگری ، رفتارهای مقابله ای ، تنظیم هیجان ، دانش آموزان ، مداخلات مدرسه محور