راهکارهای اجرای تربیت بدنی فراگیر برای دانش آموزان با نیازهای ویژه در مدارس

هدف پژوهش حاضر بررسی راهکارهای اجرای تربیت بدنی فراگیر برای دانش آموزان با نیازهای ویژه در مدارس بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان تربیت بدنی، معلمان آموزش ویژه و مدیران مدارس دارای دانش آموزان با نیازهای ویژه بود که نمونه ای از آنان با روش نمونه گیری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بر اساس مبانی نظری و پیشینه پژوهش بود که روایی آن توسط متخصصان تایید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مورد بررسی قرار گرفت. داده های به دست آمده با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که اجرای تربیت بدنی فراگیر در مدارس در سطح متوسط قرار دارد و با موانعی مانند کمبود تجهیزات مناسب، محدودیت فضاهای ورزشی، کمبود آموزش تخصصی معلمان و نبود برنامه ریزی منسجم روبه رو است. همچنین نتایج نشان داد که نگرش مثبت معلمان، سازگار سازی فعالیت های ورزشی، استفاده از تجهیزات اصلاح شده، به کارگیری راهبرد همیاری همسالان و حمایت مدیریتی مدارس از مهم ترین عوامل موثر در بهبود اجرای تربیت بدنی فراگیر هستند. بر اساس نتایج پژوهش می توان نتیجه گرفت که اجرای موفق تربیت بدنی فراگیر نیازمند برنامه ریزی آموزشی مناسب، توانمندسازی معلمان تربیت بدنی، تامین امکانات و تجهیزات مناسب و همکاری میان معلمان، مدیران و متخصصان آموزش ویژه است. توجه به این عوامل می تواند زمینه مشارکت فعال تر دانش آموزان با نیازهای ویژه در فعالیت های بدنی و ورزشی مدارس را فراهم کرده و به تحقق اهداف آموزش فراگیر کمک کند.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی فراگیر ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، آموزش فراگیر ، مدارس