تاثیر روش های فعال تدریس بر انگیزش دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های فعال تدریس بر انگیزش دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. با توجه به نقش بنیادین انگیزش در یادگیری پایدار، توجه به الگوهای نوین و فعال تدریس از اهمیت ویژه ای برخوردار است. روش های فعال تدریس با ایجاد مشارکت، افزایش تعاملات کلاسی، تقویت حس خودکارآمدی و فراهم کردن محیط یادگیری پویا، می توانند نقش موثری در برانگیختن دانش آموزان ایفا کنند. در این پژوهش، با بهره گیری از روش مطالعه اسنادی و جمع آوری یافته های پژوهش های معتبر داخلی، اثرات این روش ها بر ابعاد مختلف انگیزش از جمله انگیزش درونی، لذت یادگیری، پشتکار و مشارکت تحصیلی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که استفاده از روش هایی نظیر یادگیری مشارکتی، بازی های آموزشی، پرسش محوری، پروژه محوری و آموزش مبتنی بر حل مسئله، منجر به افزایش انگیزش و بهبود نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری می شود. همچنین، یافته ها بیانگر آن است که روش های فعال علاوه بر تقویت انگیزش تحصیلی، بر رشد مهارت های اجتماعی و اعتمادبه نفس دانش آموزان نیز اثرگذارند. در مجموع، شواهد علمی نشان می دهد که بهره گیری از روش های فعال تدریس، یکی از موثرترین راهبردها برای بهبود کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری در آموزش ابتدایی است.

کلیدواژه ها:

روش های فعال تدریس ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری مشارکتی ، بازی های آموزشی