بررسی رابطه بین باورهای فراشناختی وخودکارآمدپنداری در دانش آموزان متوسطه اول شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین باورهای فراشناختی و خودکارآمدپنداری در دانش آموزان متوسطه اول شهر شیراز انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش تمامی دانش آموزان دختر و پسر متوسطه اول شهر شیراز در سال ۱۴۰۴- که ۱۴۰۳ که تعداد ۲۶۵۰ نفر می باشند. نمونه پژوهش مورد نظر تعداد ۲۵۰ دانش آموز بودند که با استفاده از نمونه گیری خوشه ای مرحله ای انتخاب شدند و به پرسشنامه های باورهای فراشناختی ولز (۱۹۹۷) و خودکارآمدپنداری بندورا (۱۹۹۷)، پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی تحت نرم افزار Spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج آزمون نشان داد که اثر باورهای فراشناختی بر خودکارآمدپنداری ( ۰۵/۰ >p و ۱۱۱/۰ = β ) معنادار است. نتایج پژوهش نشان داد بین باورهای فراشناختی و خودکارآمدپنداری دانش آموزان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. افزایش سطح آگاهی و کنترل ذهنی موجب تقویت احساس توانمندی در انجام تکالیف تحصیلی می شود. بنابراین آموزش و پرورش باورهای فراشناختی می تواند راهبردی موثر برای ارتقای خودکارآمدپنداری و بهبود عملکرد تحصیلی باشد.

کلیدواژه ها:

باورهای فراشناختی ، خودکارآمدپنداری ، دانش آموزان