بررسی ادراک هیجان های منفی در مادران کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه: مطالعه پدیدارشناسی

اختلال بیش فعالی و نقص توجه یکی از شایع ترین اختلالات عصبی-تحولی دوره کودکی است که نه تنها خود فرد، بلکه اطرافیان به ویژه والدین را با چالش های متعددی مواجه می سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی ادراک هیجان های منفی در مادران کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه انجام شد. این مطالعه با پارادایم کیفی و به روش پدیدارشناسی توصیفی انجام گردید. جامعه آماری شامل تمام مادران دارای فرزند مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه در شهر میبد در سال ۱۴۰۲ بود. با نمونه گیری هدفمند، ۱۲ نفر مورد مصاحبه نیمه ساختاریافته قرار گرفتند تا داده ها به اشباع رسید. تحلیل داده ها بر اساس روش ۷ مرحله ای کلایزی انجام گرفت. یافته ها نشان داد که مادران شرکت کننده، طیف گسترده ای از هیجان های منفی بزرگ شامل ناامیدی (ناامیدی از درمان و ناامیدی از تحصیل)، احساس افسردگی (خستگی از زندگی، احساس گناه و خلق پایین)، احساس اضطراب (ترس از اختلالات آینده، ترس از سرایت، اضطراب از آینده تحصیلی و شغلی) و احساس خشم (سریع عصبی شدن، داد زدن، عصبی شدن هنگام تحصیل، عصبی شدن هنگام سرپیچی از خواسته و خشم نسبت به همسر) را تجربه می کنند. مادران کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه، هیجان های منفی عمیق و چندلایه ای را تجربه می کنند که کیفیت زندگی، تعامل والد-کودک و روابط زناشویی آنان را تحت تاثیر قرار می دهد. این یافته ها بر ضرورت طراحی مداخلات حمایتی روانی-اجتماعی برای مادران، آموزش مهارت های تنظیم هیجان و ارائه مشاوره زوجی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

ادراک هیجان های منفی ، مادران ، اختلال بیش فعالی و نقص توجه ، مطالعه پدیدارشناسی