هوش مصنوعی پیش بینی برای تشخیص زودهنگام فرسودگی شغلی کارکنان

پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش بینی فرسودگی شغلی با استفاده از هوش مصنوعی و سنجش نگرش معلمان نسبت به کاربرد این فناوری در تشخیص زودهنگام ریسک های روانی و ارائه مداخلات حمایتی انجام شد. این مطالعه با روش توصیفی و با استفاده از پرسشنامه ای سه گزینه ای شامل «موافق»، «مخالف» و «نظری ندارم» بر روی ۱۰۰ نفر از زنان معلم اجرا شد. نتایج نشان داد که پاسخ دهندگان به طور کلی نگرشی مثبت نسبت به استفاده از هوش مصنوعی در پیش بینی فرسودگی شغلی دارند و بیشترین میزان موافقت مربوط به گویه هایی بود که بر تشخیص زودهنگام نشانه ها، ارائه مداخلات شخصی سازی شده، ارجاع به مشاور یا خدمات حمایتی، تنظیم بار کاری و ارتقای سلامت روان و رضایت شغلی تاکید داشتند. همچنین یافته ها نشان داد که پذیرش این فناوری زمانی افزایش می یابد که به صورت شفاف، حمایتی، شخصی سازی شده و همسو با نیازهای واقعی معلمان طراحی و اجرا شود. در مجموع، نتایج بیانگر آن است که هوش مصنوعی می تواند به عنوان ابزاری موثر برای پیش بینی فرسودگی شغلی و حمایت از سلامت روان معلمان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، پیش بینی فرسودگی شغلی ، سلامت روان معلمان ، تشخیص زودهنگام ، مداخلات حمایتی ، بهزیستی شغلی