بررسی اثربخشی آموزش زوج درمانی هیجان مدار(EFT) بر باورهای ارتباطی در زوجین باطلاق عاطفی

طلاق عاطفی، به عنوان مرحله ای از سردی و فاصله گیری در روابط زناشویی، پویایی ارتباط زوجین را تضعیف کرده و الگوهای ارتباطی و باورهای آنان درباره رابطه را دچار اختلال می کند. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثربخشی آموزش زوج درمانی هیجان مدار (EFT) بر باورهای ارتباطی زوجین درگیر طلاق عاطفی انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل تمامی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره تحت نظارت بهزیستی شهر مشهد در سه ماهه نخست سال ۱۴۰۴ (۱۱۴ نفر) بود. پس از غربالگری با پرسشنامه طلاق عاطفی گاتمن (۲۰۰۸)، تعداد ۱۶ زوج (۳۲ نفر) که نمره بالاتر از نقطه برش (۸) کسب کرده بودند، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۸ زوج) گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۹ جلسه تحت آموزش زوج درمانی هیجان مدار قرار گرفت و گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه باورهای ارتباطی اپستاین و آیدلسون (۱۹۸۲) و پرسشنامه طلاق عاطفی گاتمن (۲۰۰۸) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS۲۵ و از طریق تحلیل کوواریانس چندمتغیره بررسی شد. یافته ها نشان داد که آموزش زوج درمانی هیجان مدار بر باورهای ارتباطی زوجین تاثیری معنادار دارد (۰۰۴/۰=p). بر اساس نتایج، زوج درمانی هیجان مدار می تواند به عنوان رویکردی اثربخش در اصلاح باورهای ناکارآمد ارتباطی و بهبود کیفیت تعامل زوجین درگیر طلاق عاطفی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی هیجان مدار ، طلاق عاطفی ، باورهای ارتباطی ، زوجین.