ماهیت کیفری اقدام به تجزیه طلبی در حقوق موضوعه ایران

این پژوهش به بررسی ماهیت کیفری اقدام به تجزیه طلبی در حقوق موضوعه ایران می پردازد و تمرکز آن بر عنصر مادی جرم است، نه صرف اندیشه یا گرایش تجزیه طلبانه. بر این اساس، تا زمانی که رفتار عینی و قابل انتسابی تحقق نیافته باشد، نمی توان افراد را صرفا به دلیل داشتن عقاید تجزیه طلبانه تحت تعقیب قضایی قرار داد. همچنین یافته های تحقیق نشان می دهد که جرم انگاری تجزیه طلبی ناظر بر حوزه فردی شهروندان نیست، زیرا چنین رویکردی می تواند موجب تفسیر موسع قوانین کیفری و تضعیف اصل قانونی بودن جرایم و مجازات ها شود.نتایج پژوهش حاکی از آن است که محدودیت ها و جرم انگاری های مربوط به تجزیه طلبی عمدتا در حوزه فعالیت های جمعی، از جمله تشکیل گروه ها و تشکل های سیاسی، مطرح می شود. با این حال، خارج دانستن مطلق تجزیه طلبی از قلمرو جرم سیاسی، نیازمند بازاندیشی در پرتو مفاهیم حقوق بشری و اصول دموکراتیک است. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی و با استناد به قوانین داخلی، تلاش دارد ضمن تبیین قصد قانون گذار، موضوع را از منظر حقوق بشر نیز مورد ارزیابی قرار دهد.

کلیدواژه ها:

تجزیه طلبی ، حقوق کیفری ، کیفر ، نظام حقوقی ایران ، جرم انگاری.