ضمانت اجراهای مالی نفقه زوجه در حقوق ایران

ضمانت اجرای مالی نفقه به مجموعه ابزارها و تدابیری گفته می شود که قانون گذار برای الزام فرد به پرداخت نفقه پیش بینی کرده است. در ایران، این ضمانت ها در قوانین مدنی و کیفری مطرح شده اند. ضمانت اجرای مدنی عدم پرداخت نفقه به زوجه، صریحا در مواد ۱۱۱۱، ۱۱۱۲ و ۱۱۲۹ قانون مدنی ذکر شده است. بنابراین طبق مواد فوق الذکر، ضمانت اجرای مدنی عدم پرداخت نفقه از جانب زوج و الزام او در ابتدای امر، توسط دادگاه صورت می پذیرد و در صورتی بنا به دلایلی این الزام واقع نشود، زوجه می تواند از همسر خود طلاق بگیرد.نکته حائز اهمیت این است که اگر زوجه محجور باشد، نمی تواند شخصا در خصوص عدم پرداخت نفقه از جانب همسر خود اقامه دعوی کند، بلکه نیاز به اذن ولی یا قیم دارد. ولی یا قیم می توانند خود راسا به نمایندگی از محجور اقامه دعوی کنند. صدور حکم جلب و یا توقیف اموال از جمله ضمانت اجراهای حقوقی عدم پرداخت نفقه توسط مرد هستند.مصادیق ضمانت اجرای عدم پرداخت نفقه توسط مرد، در موارد حقوقی، توقیف اموال و صدور حکم جلب می باشد.فرآیند رسیدگی حقوقی نفقه، از طریق دادگاه عمومی حقوقی و یا شورای حل اختلاف است، بدین ترتیب که با ثبت دادخواست مطالبه نفقه، زن از دادگاه یا شورای حل اختلاف، می خواهد که در خصوص مبلغ نفقه جاری و معوقه او، تعیین تکلیف نموده و حکم بر الزام مرد به پرداخت آن را صادر نماید.مستند این امر نیز، ماده ۱۱۱۱ قانون مدنی و ۱۱۲۹ قانون مدنی است که به ترتیب، مقرر می دارند: "زن می تواند در صورت استنکاف شوهر از دادن نفقه، به محکمه رجوع کند. در این صورت محکمه، میزان نفقه را معین و شوهر را به دادن آن محکوم خواهد کرد." و "در صورت استنکاف شوهر از دادن نفقه و عدم امکان اجرای حکم محکمه و الزام او به دادن نفقه، زن می تواند برای طلاق، به حاکم رجوع کند و حاکم، شوهر را اجبار به طلاق می نماید. همچنین است در صورت عجز از دادن نفقه."

کلیدواژه ها:

ضمانت اجراها ، حقوقی ، نفقه زوجه ، حقوق ایران