عدالت ترمیمی در سنجه اخلاق زیستی

عدالت ترمیمی الگویی نوین از عدالت کیفری می باشد که با گذشت زمان و با توجه به کارکرد های مثبتی که از خود به نمایش گذاشت، و همچنین ناتوانی عدالت کیفری در کنترل بزه توانست جایگاهی برای خود در تصمیمات دولت ها در کنترل و جلوگیری از وقوع بزه ، پیدا نماید.این تفکر و الگو از آن جهت توانست مورد توجه بیشتر قرار گیرد که ، تمرکز اصلی خود را در احیای حقوق ازدست رفته بزه دیده از جرم قرار داد و تلاش نمود تا با مشارکت فعال بزه کار و جامعه محلی در جبران ضرر و زیان های وارده به بزه دیده ، سبب برگشت آرامش از دست رفته به جامعه و فرد شود. از تطبیق اصول و مفاهیم عدالت ترمیمی با اصول چهارگانه حاکم بر اخلاق پزشکی ( اصل استقلال و خودمختاری – اصل سودمندی -اصل ضرر نرساندن به دیگران-اصل عدالت ) می توان نتیجه گیری نمود که عدالت ترمیمی به عنوان الگویی نوین در عدالت ترمیمی جز در موارد محدود ، با اصول حاکم بر اخلاق پزشکی مغایرتی وجود ندارد. در مقاله حاضر محقق سعی بر این مطلب دارد تا با بررسی اصول و مفاهیم عدالت ترمیمی و تطبیق آن با اصول حاکم بر اخلاق پزشکی(زیستی) ، به اهمیت بیش از پیش این الگوی نوین در کنترل بزه اشاره نماید.

کلیدواژه ها:

عدالت ترمیمی ، بزه دیده ، بزه کار ، اخلاق پزشکی