بررسی رابطه سبک های یادگیری با عملکرد تحصیلی در محیط های آموزش مجازی

گسترش فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی در سال های اخیر موجب تحول چشمگیری در نظام های آموزشی شده و آموزش مجازی به عنوان یکی از شیوه های مهم یادگیری در مدارس و مراکز آموزشی گسترش یافته است. در این نوع آموزش، دانش آموزان در محیطی انعطاف پذیر و مبتنی بر فناوری به یادگیری می پردازند و نقش فعال تری در مدیریت فرآیند یادگیری خود ایفا می کنند. در چنین شرایطی توجه به تفاوت های فردی یادگیرندگان از اهمیت زیادی برخوردار است. یکی از مهم ترین ابعاد این تفاوت ها، سبک های یادگیری است که بیانگر شیوه های ترجیحی افراد در دریافت، پردازش و سازمان دهی اطلاعات می باشد. شناخت این سبک ها می تواند در درک بهتر نحوه تعامل دانش آموزان با محیط های آموزشی و پیش بینی میزان موفقیت تحصیلی آنان نقش مهمی ایفا کند. عملکرد تحصیلی نیز به عنوان یکی از شاخص های اساسی موفقیت در نظام آموزشی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. عملکرد تحصیلی نشان دهنده میزان دستیابی دانش آموزان به اهداف آموزشی و تسلط آنان بر مفاهیم درسی است و تحت تاثیر عوامل گوناگونی مانند ویژگی های فردی، انگیزش تحصیلی، راهبردهای یادگیری و شرایط محیط آموزشی قرار دارد. در محیط های آموزش مجازی که بخش قابل توجهی از مسئولیت یادگیری بر عهده دانش آموز قرار می گیرد، نقش سبک های یادگیری در نحوه مطالعه، تعامل با محتوا و مشارکت در فعالیت های آموزشی اهمیت بیشتری پیدا می کند. از این رو بررسی رابطه میان سبک های یادگیری و عملکرد تحصیلی می تواند به شناخت بهتر عوامل موثر بر موفقیت دانش آموزان در محیط های آموزشی مجازی کمک کند.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، محیط های آموزش ، مجازی