واکاوی تاثیر استفاده از واقعیت افزوده بر افزایش خلاقیت فضایی و ادراک بصری دانش آموزان

در عصر حاضر، تحول در روش های آموزشی مستلزم بهره گیری از فناوری هایی است که مرزهای کلاس درس را گسترش داده و تجربه یادگیری را عمیق تر کنند. واقعیت افزوده به عنوان یکی از فناوری های نوظهور، با ترکیب لایه های اطلاعاتی دیجیتال با محیط فیزیکی، فرصتی بی نظیر برای غنی سازی فرآیند یادگیری فراهم می آورد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر استفاده از واقعیت افزوده بر تقویت دو مولفه مهم شناختی، یعنی «خلاقیت فضایی» و «ادراک بصری» دانش آموزان طراحی شده است. رویکرد این مطالعه، کیفیتوصیفی با تمرکز بر تحلیل تاثیرات آموزشی این فناوری است. یافته ها نشان می دهد که واقعیت افزوده با ارائه نمایش های سه بعدی تعاملی و امکان دستکاری مجازی اشیاء در فضای واقعی، درک شهودی دانش آموزان از روابط فضایی و هندسی را به طور چشمگیری ارتقا می دهد. این فناوری با کاهش ابهامات ناشی از تجسم مفاهیم انتزاعی، به دانش آموزان کمک می کند تا الگوهای بصری را دقیق تر پردازش کنند و این دقت ادراکی، بستر مناسبی برای بروز و پرورش خلاقیت فضایی فراهم می سازد. همچنین، ماهیت تعاملی و چندحسی واقعیت افزوده، انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان را افزایش داده و زمینه ساز کشف راه حل های نوآورانه برای مسائل فضایی می شود. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که ادغام واقعیت افزوده در فرآیند آموزش، نه تنها ادراک بصری را تقویت می کند، بلکه با ایجاد محیطی پویا و الهام بخش، ظرفیت های خلاقانه دانش آموزان را در حوزه فضایی شکوفا می سازد و پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی از این فناوری به عنوان یک ابزار حمایتی در پرورش مهارت های شناختی پیچیده بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، خلاقیت فضایی ، ادراک بصری ، فناوری آموزشی ، یادگیری تعاملی ، تجسم سه بعدی