پارادایم جدید در آموزش زیست شناسی: بررسی نقش هوش مصنوعی (AI) در بهینه سازی فرایندهای یاددهی-یادگیری

با ورود نظام های آموزشی به عصر فناوری های شناختی، هوش مصنوعی (AI) به عنوان محرک اصلی تحول در ساختارهای سنتی تدریس شناخته می شود. آموزش زیست شناسی در مقطع متوسطه دوم به دلیل ماهیت انتزاعی و حجم بالای مطالب، همواره با چالش بازدهی و تفاوت های فردی دانش آموزان روبه رو بوده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی، کاربردهای عملی ابزارهای هوش مصنوعی را در چهار محور طراحی محتوای چندسطحی، سیستم های ارزیابی انطباقی، پلتفرم های شبیه سازی بیولوژیکی و شخصی سازی یادگیری بررسی می کند. یافته ها نشان می دهند که ادغام روش مند هوش مصنوعی مولد، علاوه بر بهینه سازی بار شناختی و تعمیق درک مفاهیم سلولی-مولکولی، نقش معلمان را از منبع انتقال اطلاعات به تسهیل گران و طراحان فعال تجارب یادگیری ارتقا می دهد. در پایان، چالش های اخلاقی موجود بررسی شده و راهکارهایی عملی جهت بومی سازی این فناوری در مدارس ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: هوش مصنوعی ، آموزش زیست شناسی ، یادگیری تطبیقی ، بار شناختی ، ارزیابی تکوینی.