برنامه ریزی درسی اثر بخشی ارتقای تعاملات معلم ودانش آموز در کلاس های درسی

هدف اصلی این پژوهش، بررسی میزان تاثیر به کارگیری منابع خارج از برنامه درسی بر کیفیت تعاملات تعاملی میان معلم و دانش آموزان در محیط کلاس درس است. در این مطالعه که با روش توصیفی-تحلیلی و در قالب یک طرح نیمه تجربی انجام شده، جامعه آماری شامل معلمان دوره متوسطه بوده که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. روند پژوهش بدین صورت بود که ابتدا گروه آزمایش با بهره گیری از منابع مکمل و غیررسمی (مانند محتوای چندرسانه ای، تحلیل های موردی واقعی و ابزارهای مشارکتی) به تدریس پرداختند، در حالی که گروه کنترل بر اساس رویکرد سنتی عمل کردند. برای تحلیل داده ها از مدل آماری کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) استفاده شد تا تفاوت های معنادار در متغیرهای تعاملی شناسایی شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از این منابع، بستری منعطف برای گفت وگوهای سازنده فراهم کرده و منجر به افزایش معنادار در مشارکت فعال، کاهش اضطراب کلاسی و ارتقای سطح همدلی و درک متقابل میان معلم و دانش آموزان شده است. نتایج همچنین حاکی از آن است که پویایی کلاس درس در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، از رشد چشمگیری برخوردار بوده و محیط یادگیری را از حالت معلم محور به رویکردی مشارکتی سوق داده است. در نهایت، این پژوهش پیشنهاد می دهد که سیاست گذاران آموزشی، انعطاف پذیری لازم را در برنامه های درسی جهت ادغام منابع مکمل فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: تعامل معلم و دانش آموز ، منابع خارج از برنامه درسی ، یادگیری مشارکتی ، پویایی کلاس درس ، اثربخشی آموزشی