بررسی فناوری های نوین در فرایند یاددهی–یادگیری ( مزایا و چالش ها)

در دهه های اخیر، پیشرفت سریع فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی موجب تحول گسترده در حوزه آموزش شده است. نظام های آموزشی در سراسر جهان تلاش میکنند با بهره گیری از فناوریهای نوین، کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری را ارتقا دهند و محیط های آموزشی انعطاف پذیرتری ایجاد کنند. هدف این مقاله بررسی نقش و کارکرد فناوری های نوین در بهبود فرایند یاددهی–یادگیری و تحلیل فرصت ها و چالش های ناشی از به کارگیری این فناوری ها در محیط های آموزشی است. روش پژوهش حاضر به صورت مروری و تحلیلی بوده و با بررسی منابع علمی و پژوهش های مرتبط انجام شده است. نتایج نشان میدهد که فناوری هایی مانند سامانه های مدیریت یادگیری، هوش مصنوعی آموزشی، کلاس های مجازی و ابزارهای تعاملی دیجیتال میتوانند به افزایش تعامل، یادگیری عمیق تر و دسترسی گسترده تر به منابع آموزشی کمک کنند. با این حال، مسائلی مانند نابرابری در دسترسی به فناوری، نیاز به آموزش معلمان و چالش های فرهنگی و زیرساختی از جمله موانع مهم در مسیر استفاده موثر از این فناوری ها به شمار می آیند. در نهایت، استفاده هدفمند و برنامه ریزی شده از فناوری های نوین میتواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش ایفا کند

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، یاددهی–یادگیری ، آموزش دیجیتال ، کلاس مجازی ، هوش مصنوعی در آموزش