اثرگذاری خودشیفتگی برمیزان ارتباط گیری دانش آموزان(مطالعه موردی دانش آموزان ابتدایی آموزش وپرورش شهرستان زهک)

هدف اصلی پژوهش حاضر که به شیوه ی توصیفی همبستگی در اردیبهشت ۱۴۰۵انجام گرفت بررسی تاثیر خودشیفتگی بر میزان ارتباط گیری دانش آموزان(مطالعه موردی دبستان دانش آموزان ابتدایی آموزش وپرورش شهرستان زهک است که بادر نظر گرفتن ۳۰۰ نفر به عنوان جامعه ی آماری و انتخاب ۱۵۰ نفر به عنوان نمونه ی آماری به شیوه ی تصادفی طبقه بندی شده با پرسشنامه ی محقق ساخته ی ۴ سوالی ۴ گزینه ای با ضریب آلفای کرونباخ۶۸۵/۰ اجرا شد با توجه به نتایج به دست آمده می توان گفت که اقتدارجامعه پسند و نهادینه شدن شخصیت جامعه پسند در ارتباط گیری دانش آموزان می تواند تاثیر مثبت بگذارد و خود نمایی و برتری جویی در ارتباط گیری تاثیر منفی دارد پیشنهاد می شود در پژوهش های آتی پیرامون تاثیر مولفه های خودشیفتگی بر رشد شخصیت دانش آموزان بررسی گردد.

کلیدواژه ها:

خودشیفتگی ، ارتباط گیری ، دانش آموزان ابتدایی زهک