فرسودگی تحصیلی بر اساس باورهای معرفت شناختی دانش آموزان متوسطه: نقش واسطه ای سبک حل مسئله

هدف پژوهش حاضر پیش بینی فرسودگی تحصیلی براساس باورهای معرفت شناختی به واسطه ی سبک های خل مسئله در دانش آموزان متوسطه بود. این پژوهش کمی از نوع همبستگی است و جامعه آماری آن شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان قروه در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ می باشد. روش نمونه گیری در این پژوهش از نوع خوشه ای چند مرحله ای بود. برای این منظور از بین نواحی آموزش و پرورش، دو ناحیه انتخاب شد. در مرحله ی بعد به صورت تصادفی مدارسی را انتخاب و از هر مدرسه نیز کلاس هایی به صورت تصادفی جهت شرکت در پژوهش انتخاب شدند. به منظور تعیین حجم نمونه، از فرمول کوکران برای جامعه محدود استفاده گردید. جهت جمع آوری داده از روش میدانی و ابزار پرسشنامه فرسودگی تحصیلی برسو و همکارانش (۲۰۰۷)، پرسشنامه سبک حل مسئله کسیدی و لانگ (۱۹۹۶) و پرسشنامه باورمعرفت شناختی پائکتر و همکاران (۲۰۱۳) تستفاده شد. نتایج به روشنی نشان داد که باورهای معرفت شناختی نقشی اساسی در میزان فرسودگی تحصیلی دانش آموزان ایفا می کنند. یافته ها بیانگر آن بود که باور معرفت شناختی پیچیده تر، منعطف تر و علمی تر نه تنها به طور مستقیم موجب ارتقای درگیری و کاهش فرسودگی تحصیلی می شود، بلکه به طور غیرمستقیم و از مسیر سبک حل مسئله نیز می توانند فرسودگی تحصیلی را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی تحصیلی ، باورمعرفت شناختی ، سبک حل مسئله