بررسی اثر حسابرسی داخلی بر کاهش فساد مالی در سازمان های شهری

فساد مالی در سازمان های شهری یکی از چالش های مهم مدیریت عمومی است که می تواند موجب کاهش کارایی اداری، اتلاف منابع عمومی و تضعیف اعتماد شهروندان به نهادهای محلی شود. در این میان، حسابرسی داخلی به عنوان یکی از سازوکارهای کنترلی و نظارتی درون سازمانی می تواند نقش مهمی در پیشگیری، شناسایی و کاهش تخلفات مالی ایفا کند. هدف این پژوهش بررسی اثر حسابرسی داخلی بر کاهش فساد مالی در سازمان های شهری و تبیین سازوکارهای اثرگذاری آن بر ارتقای شفافیت مالی و پاسخگویی سازمانی است. بر این اساس، فرضیه اصلی پژوهش بر وجود رابطه معنادار میان اثربخشی حسابرسی داخلی و کاهش فساد مالی در سازمان های شهری تاکید دارد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل مدیران مالی، حسابرسان داخلی و کارشناسان حوزه مالی در سازمان های شهری است که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه ساختاریافته گردآوری گردید و برای سنجش روایی از نظر خبرگان و برای بررسی پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. تحلیل داده ها با بهره گیری از روش های آماری توصیفی و استنباطی و با استفاده از تحلیل همبستگی و رگرسیون چندگانه انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که حسابرسی داخلی اثر مثبت و معناداری بر کاهش فساد مالی در سازمان های شهری دارد و عواملی مانند استقلال واحد حسابرسی، صلاحیت حرفه ای حسابرسان و استقرار نظام کنترل های داخلی قوی از مهم ترین مولفه های تقویت کننده این اثر هستند. همچنین یافته ها بیانگر آن است که تقویت سازوکارهای حسابرسی داخلی می تواند به افزایش شفافیت مالی، بهبود نظام پاسخگویی و کاهش فرصت های بروز تخلفات مالی در سازمان های شهری منجر شود. در مجموع، نتایج این پژوهش بر اهمیت توسعه و تقویت ساختارهای حسابرسی داخلی به عنوان یکی از ابزارهای موثر در ارتقای سلامت مالی و حکمرانی مطلوب در مدیریت شهری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

حسابرسی داخلی ، فساد مالی ، سازمان های شهری ، شفافیت مالی ، کنترل های داخلی