نقش مدیریت منابع انسانی و آموزش تخصصی در ارتقای کیفیت تصمیمات کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری ملایر

کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری به عنوان یکی از مهم ترین مراجع شبه قضایی در نظام حقوق شهری ایران، نقشی بنیادین در کنترل ساخت وسازهای غیرمجاز و صیانت از حقوق عامه دارد. با این حال، کیفیت تصمیمات این کمیسیون در شهرداری ملایر همواره تحت تاثیر چالش های فنی و حقوقی قرار داشته است. هدف از این پژوهش، تبیین نقش مدیریت منابع انسانی و آموزش های تخصصی در ارتقای کیفیت آراء صادره در این کمیسیون است. فرضیه اصلی تحقیق بر این استوار است که بهبود فرآیندهای جذب کارشناسان و ارائه آموزش های مستمر منطبق با طرح تفصیلی شهر ملایر، منجر به کاهش نقض آراء در دیوان عدالت اداری و افزایش رضایتمندی شهروندان می شود. روش تحقیق حاضر، توصیفی-تحلیلی بوده و برای گردآوری داده ها از مطالعات کتابخانه ای و بررسی اسناد بالادستی شهرداری ملایر استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ضعف در تحلیل های فنی توسط کارشناسان و عدم آشنایی کافی اعضای کمیسیون با آرای وحدت رویه جدید، از عوامل اصلی اطاله دادرسی و صدور آراء غیردقیق است. مدیریت منابع انسانی از طریق استقرار نظام شایسته سالاری و طراحی پودمان های آموزشی با محوریت «تفسیر تبصره های یازده گانه ماده ۱۰۰» و «اصول شهرسازی نوین»، می تواند بازدهی کمیسیون را به طور معناداری افزایش دهد. نتایج حاکی از آن است که آموزش تخصصی نه تنها دانش فنی اعضا را ارتقا می دهد، بلکه با ایجاد وحدت رویه در تفسیر قوانین، از اعمال سلیقه های شخصی جلوگیری کرده و به عدالت توزیعی در فضای شهری ملایر کمک شایانی می نماید. پیشنهادات شامل تدوین نظام نامه آموزشی اختصاصی و بهره گیری از مستشاران حقوقی در بدنه مدیریت منابع انسانی است.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی ، آموزش تخصصی ، ارتقای کیفیت تصمیمات ، کمیسیون ماده ۱۰۰