تاثیرامواج بی سیم و رادیویی برآتش نشانان و بررسی پیامدهای احتمالی قرارگیری طولانی مدت آتش نشانان در معرض امواج الکترومغناطیسی

گسترش استفاده از سامانه های ارتباطی رادیویی و تجهیزات بی سیم در عملیات اطفای حریق، ضرورت بررسی پیامدهای احتمالی قرارگیری طولانی مدت آتش نشانان در معرض امواج الکترومغناطیسی را افزایش داده است. این تحقیق با هدف ارزیابی اثرات بیولوژیک و عملکردی امواج رادیویی (RF) و امواج مایکروویو ناشی از تجهیزات بی سیم حرفه ای بر سلامت آتش نشانان انجام شد. در این مطالعه مقادیر چگالی توان، نرخ جذب ویژه (SAR)، و شدت میدان الکترومغناطیسی در سناریوهای عملیاتی مختلف شامل محیط های بسته پرحرارت، فضاهای شهری، و عملیات طولانی مدت اندازه گیری گردید. همچنین پیامدهای فیزیولوژیک شامل تغییرات هورمون های استرس، اختلالات خواب، خستگی شناختی، و اثرات احتمالی حرارتی و غیرحرارتی بر سیستم عصبی بررسی شد. نتایج نشان داد که اگرچه مقادیر اندازه گیری شده در اکثر حالات کمتر از حدود مجاز استانداردهای بین المللی (ICNIRP، IEEE) بود، اما قرارگیری های تجمعی و نزدیک برد در محیط های پرانعکاس می تواند موجب افزایش SAR و ایجاد علائمی مانند سردرد، کاهش تمرکز و احساس خستگی گردد. همچنین، استفاده مستمر از بی سیم های دستی در مجاورت سر، به ویژه در طول عملیات های طولانی مدت، بیشترین سهم را در افزایش بار الکترومغناطیسی بدن آتش نشانان داشت. بر اساس یافته ها، اتخاذ راهکارهای کنترلی شامل فاصله گذاری مناسب آنتن از بدن، استفاده از تجهیزات کم قدرت تر، بهینه سازی زمان مکالمه و طراحی لباس های محافظ با خاصیت تضعیف میدان می تواند ریسک مواجهه را به طور قابل توجهی کاهش دهد. این مطالعه اهمیت پایش مستمر و تدوین دستورالعمل های اختصاصی مواجهه شغلی برای آتش نشانان را به عنوان گروهی با قرارگیری ویژه در معرض امواج الکترومغناطیسی برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

امواج رادیویی ، امواج بی سیم ، آتش نشانان ، میدان الکترومغناطیسی ، سلامت شغلی